Conciërge Mo is al 20 jaar de stille kracht bij Youz
Op het Youz-terrein aan de Dr. van Welylaan is Mo (66) al jaren een vertrouwd gezicht. Als conciërge pakt hij elk klusje op, maar belangrijker: hij wint het vertrouwen en hart van de kinderen die in behandeling zijn. En dat is waarom hij elke dag weer met plezier naar zijn werk gaat, al 20 jaar lang. “Ze zijn allemaal lief, echt waar.”
We spreken Mo in zijn kantoor op het Youz-terrein in Den Haag. Er hangt een lichte tostigeur en de muren hangen vol met gereedschap en herinneringen aan zijn tijd bij Youz, voorheen De Jutters. Een vergeelde foto van een oud-directeur, knutselwerkjes en tekeningen van kinderen: ze vertellen een verhaal van een gepassioneerde collega.
Mo begon als kok in een strandtent in Scheveningen. In de winter, als de tent dicht was, verzorgde hij al het onderhoud. Later kwam hij in een verpleeghuis te werken en kwamen de kinderen van De Banjaard al langs om te eten. Dat klikte meteen, aldus Mo. “Ik zei direct: als er ooit bij jullie een plekje vrijkomt, kom ik graag werken.’ Het duurde niet snel of ik kreeg al een telefoontje. Binnen een paar weken kon ik aan de slag bij Youz. In het begin bakte ik nog poffertjes met de kinderen of organiseerden we een barbecue op het binnenterrein. Helaas hebben we geen keuken meer, maar ik maak natuurlijk nog wel eens een tosti voor de kinderen.”
Kleine klusjes en grote gebaren
Nu de koksmuts definitief in de wilgen hangt, zijn er genoeg andere klusjes voor Mo. Geen dag is hetzelfde in zijn werkleven. De accu’s van de pieper vervangen, het toilet ontstoppen, koffie of thee verzorgen voor bijeenkomsten, fietsen repareren en de voetbal van het dak halen: Mo doet het allemaal. “De kinderen mogen vaak helpen, dat vinden ze prachtig”, zegt hij. “Het zijn kleine taakjes, zoals de thee sorteren of kijken of de zeepdispenser nog vol zit. Maar het breekt voor hen de sleur en geeft wat gezelligheid.”
Juist de ongedwongen momenten met Mo, zorgen ervoor dat kinderen zich openstellen. Wat een begeleider soms niet lukt, krijgt hij als conciërge daarom wel voor elkaar. “Sommige kinderen zitten hier één of twee jaar. Daar bouw ik een bijzondere band mee op”, glimlacht hij, wijzend op de foto’s aan zijn prikbord. “Als een kind niet naar buiten of naar school wil, kom ik even langs voor een praatje. Vaak helpt dat. Laatst werd ik gevraagd om te helpen bij een jongen die bang was om bloed te prikken. Dit is wel belangrijk bij het gebruik van medicatie. Ik ging naar hem toe om hem op te peppen. Er is toch niets om bang voor te zijn bij zo’n dappere knul?”
Bescheiden, maar onmisbaar
Niet alleen de kinderen, maar ook de collega’s van Mo waarderen hem enorm. “Ik krijg dan een flesje wijn of cadeaubon. Waarom? Ik doe toch gewoon mijn werk?”
Het is duidelijk: van opsmuk en de spotlight houdt hij niet. Dat weerhield collega’s niet om hem extra in het zonnetje te zetten op zijn verjaardag. Het kantoor van Mo en de koffiecorner was versierd. Bij binnenkomst werd hij verrast door de kinderen, die een zelfgemaakt lied zongen. Met een stralend gezicht laat Mo de filmpjes zien en wijst hij de kinderen aan, die hij inmiddels zo goed kent. “Zo lief dat ze dat gedaan hadden. Kijk, dit hebben ze voor me gemaakt.”
We sluiten af met een rondje langs de klinieken. Hier is de waardering voor Mo direct voelbaar bij de kinderen én collega’s. ‘Mo, mag ik je zo komen helpen?’ vraagt een jongen van afdeling het Roer. ‘Mo, wil je kijken naar mijn bad? Hij is niet warm?’ klinkt het vanuit de woonkamer.
Collega Renate vat het samen: “Als hij er morgen niet is, loopt alles in het honderd. Niemand zou weten wat hij moet doen. Dus je begrijpt: we houden hem graag hier.”
Wil je ook zo’n gezellige collega als Mo? We zoeken nog mensen op de Dr. Van Welylaan. Zo is er ruimte voor nieuwe sociotherapeuten en nachtdienstmedewerkers. Bekijk hier de laatste vacatures bij Youz.