Toen ik jong was
In deze reeks duiken we met collega’s terug in hun kindertijd. Waar begon hun nieuwsgierigheid? Wat maakte hen tot wie ze nu zijn? En hoe komt dat terug in hun werk bij Youz?
Bij ons krijg je de ruimte om kinderen en jongeren te helpen én om je eigen kleine ik trots te maken.
Meest recente verhaal - Dave Hoppema (Contentmanager - Marketing Communicatie Youz)
"Toen ik jong was, was ik bijna altijd buiten te vinden. Voetballen met vriendjes, hutten bouwen, eindeloze vakanties met familie, daar haalde ik mijn plezier en vrijheid vandaan. Tegelijkertijd speelde er thuis veel onrust. Van een scheiding, naar een moeder die in een inrichting terechtkwam, tot haar overlijden toen ik twaalf was. Mijn moeder was altijd vrolijk, maar droeg diep verdriet met zich mee dat ze niet kon uiten. Ze zocht geen hulp. Als kind besloot ik al: als ik later groot ben, wil ik dat anders doen. Ik wilde leren voelen, leren openstaan, leren om wél om hulp te vragen. Dat zaadje is uiteindelijk de basis geworden van wie ik ben."
"Werken bij Youz is voor mij meer dan werk. Het voelt ergens als een levensmissie: mezelf blijven ontwikkelen, groeien, open zijn en dat zaadje ook doorgeven aan anderen. Als mindfulness trainer, in mijn creativiteit, in mijn mens-zijn én achter de schermen als contentmanager. Iets kunnen bijdragen door onze website zo in te richten dat mensen snel de informatie vinden die ze nodig hebben over hulp en klachten. De hulp die mijn moeder destijds helaas niet zocht, en die ik anderen nu wél gun. Maar ook verhalen op te halen en jongeren een stem te geven. Een jongere zei ooit tegen me: "Als ik op de fiets zit, ben ik niet meer bang om achterom te kijken. Ik kan gewoon weer de eendjes zien en de natuur om mij heen en de mensen om mij." Zo’n kleine verandering, maar eigenlijk heel groot. Ik ben trots dat hoe klein soms ook, ik mag bijdragen aan het welzijn van jongeren."
Verhaal 2 - Mattijs Schurink (Manager bedrijfsvoering Youz Twente)
"Vroeger hield ik van samen optrekken met anderen en dingen ondernemen. Nieuwe dingen doen en bedenken. Ook gingen we vaak de natuur in, in het bos survival spelen of zelf met takken en stammetjes gereedschappen maken."
"Dat vind ik terug in mijn werk. Samen met de professionals kijken hoe de beste zorg te leveren, wat hiervoor nodig is en dat te faciliteren. Maar ook vooruit te kijken, ontwikkelingen in het zorglandschap en de maatschappij te zien en daar op in te spelen. Dit vraagt steeds meer creativiteit en over bepaalde zaken heen kijken en denken. Die ruimte hiervoor ligt er binnen onze organisatie en de manier waarop wij met elkaar samenwerken. Dat maakt werken binnen Parnassia Groep en specifiek Youz zo leuk en voor mij betekenisvol."
Wie we waren als kind, vertelt vaak meer over ons werk nu dan we denken
Verhaal 3 - Linda Vrolijk (speltherapeut)
"Als kind hield ik van verhaaltjes spelen en kon ik mij uren vermaken met mijn knuffels, poppen en barbies. Zo zette ik mijn knuffels op een rij op mijn bed en speelde schooltje. Als tiener veranderde het spelen in toneelspelen. Als een verlegen meisje vond ik dit fantastisch, maar ook vaak spannend. Eigenlijk luisterde ik liever naar anderen dan dat ik zelf op de voorgrond stond."
