"Ik leerde mezelf beter aanvoelen"

Een ijsje halen, lol trappen met de begeleiding of naar de dierentuin. Voor Renske (15) hoorden dat soort momenten gewoon bij haar tijd op het Leo Kannerhuis. En dat is best bijzonder, als je bedenkt hoe groot die stap in het begin voor haar was. “Ik vond thuis het lastig om dingen zonder mijn ouders te doen. Ik durfde toen niet veel alleen.”

Een ijsje halen, lol trappen met de begeleiding of naar de dierentuin. Voor Renske (15) hoorden dat soort momenten gewoon bij haar tijd op het Leo Kannerhuis. En dat is best bijzonder, als je bedenkt hoe groot die stap in het begin voor haar was. “Ik vond thuis het lastig om dingen zonder mijn ouders te doen. Ik durfde toen niet veel alleen.”

Renske kwam op advies van JeugdFact terecht bij het Leo Kannerhuis, omdat het thuis niet goed liep. “Ik had last van een vol hoofd”, legt ze uit. “Ik had geen rem en kon soms agressief worden, verbaal en lichamelijk.”

‘Ik miste thuis’

Hoewel Renske achteraf kan zeggen dat de behandeling haar heeft geholpen, was het begin niet makkelijk. “Omdat ik heel afhankelijk was van mijn ouders, vond ik het eng om niet meer bij hen te zijn. Er waren zeker moeilijke momenten, omdat ik thuis miste.”

Ook voor haar ouders voelde die periode dubbel. “Enerzijds wilden we absoluut niet het gevoel krijgen dat we haar moesten loslaten of 'moesten afgeven'”, vertelt moeder Jantine. “Anderzijds ging het thuis ook niet meer en waren we blij met de rust die het thuis bracht.”

‘Het was heel gezellig’

Gelukkig vond Renske gaandeweg haar draai. “Uiteindelijk was het wel fijner en rustiger daar, dan thuis”, zegt ze. “Het bleek juist heel gezellig.” 

Ze kwam terecht in Klas Paars*, waar ze speelde met andere jongeren en meedeed aan het dagprogramma. “Het is niet alleen maar gericht op ‘trainen’: we kregen vooral structuur. Elke dag gaat volgens hetzelfde patroon en soms hadden we ook uitjes. Die waren altijd superleuk.”

Dit was een geruststelling voor Jantine, die zag dat de behandeling goed aansloot bij haar dochter. “Het systeem zit enorm goed in elkaar en was echt gedegen. Ze doen alles met een goede reden en de begeleiding was erg goed.”  

Wat Renske zelf vooral hielp, was het contact met andere jongeren, die ook worstelen met hun eigen problemen. “Je voelt je dan niet zo alleen”, zegt ze. Langzaam kreeg ze meer vertrouwen in zichzelf en leerde zichzelf beter aanvoelen.

“Je moet gewoon even wennen”

Voor andere jongeren die naar het Leo Kannerhuis gaan, heeft Renske nog wijze woorden. “Aan het begin kan het heel stom en pittig lijken, en dat is het soms ook. Maar achteraf ben je blij mee dat je het hebt gedaan. Het helpt echt en er zijn uiteindelijk veel meer leuke momenten. Je moet gewoon even wennen.”

*Over Klas Paars

Trajectklas Paars is een onderwijszorgarrangement voor kinderen die in behandeling zijn binnen de kliniek van het Behandelcentrum Kinderen van het Leo Kannerhuis, waarvoor SO of VSO (nog) geen passend onderwijsaanbod is. Trajectklas Paars is een samenwerking tussen het Leo Kannerhuis, SO Floriant en Circustheater Stoffel. De leerlingen volgen een afwisselend en op maat gemaakt aanbod van onderwijs, ervaringsgericht leren, multimedia, sport en circustheater.

Het multidisciplinaire team werkt gezamenlijk aan het in kaart brengen en het vergroten van de vaardigheden om succesvol deel te kunnen nemen aan onderwijs. Er wordt doelmatig gewerkt aan competenties die vooral te maken hebben met zelfregulatie. Kinderen kunnen indien haalbaar vanuit Klas Paars uitstromen naar speciaal (voortgezet) onderwijs. Vaak gaat dit stapsgewijs, met individuele begeleiding in de klas.